سپرد به من که مراقبش باشم و رفت ...

بیشتر از ده ساله که یه سر رسید داره و تمام برنامه ریزی های زمانی و مکانی و حساب و کتابهای مالی رو اونجا مینوسه . هر چی زمان میگذره و ورقه های اون دفتر دائما نوشته و پر میشه ولی انگار برگه های دفترش تموم شدنی نیست . این دو هفته میدیدم تو ورقه های کوچیک جدا شده همه چیز رو مینوشت . با اینکه جواب سوالمو میدونستم پرسیدم : چرا تو دفترت اینها رو نمینویسی گم میشن یه وقت ! برگشت گفت : دلم نمیاد از این روزها هیچ نوشته و تاریخی رو به یادگار داشته باشم ، بعدا که بخونیمشون دلمون باز میگیره ...

از یاد رفته ها...