معجزه را محک بزن

برای بار هزارم خطا کار و مقصر بود و دستش رو شده بود . همسرش اینبار به سیم آخر زده بود و میخواست همه چیز را تمام کند . تعریف میکرد که از ترس ، شب تا صبح نماز میخواند و گریه میکند و دائما آیه ( افوض امری الی الله ... ) را تکرار میکند تا شاید او را ببخشم . به عدالت روزگار اطمینان داشتم که اینبار شر آدم نا اهل از سر کنده میشود و اینبار برای بار هزارم هم به من ثابت شد خدای آدمهای خطاکار یاری کننده شان هم هست . به وقت لو رفتن و مجازات شدن چنان می رهاندشان که تو شک میکنی آیا خدا یکی بود و عادل بود یا چه شد . و اینبار هم ملخک خاطی جست و گریخت . به خدا گلایه کردم ( افوض امری الی الله ...) ذکر مشترک هر دو طرف بود چه از سر گذراندی که خطاکار را رهانیدی و مظلوم همچنان و همچنان گرفتار ...

این سوی جریان اما باز گیر آمده ایم با آدم نا اهل ، که سرنوشت ما انگار گره خورده به جماعت نا اهلی که از هر جای دنیا بو میکشند و ما را برای آسیب زدن پیدا میکنند ، این مبارزه بی انتهای ما با آدمهای آسیب رسانی که خدا هم هوایشان را خیلی دارد . اینبار من به شدتی بیشتر از خطاکاران محبوب خدا در جایگاه استیصال و ناتوانی با این بی خوابی مزمن ذکر میخوانم : افوض امری الی الله ... 

میشنوی تو ؟