روز میرسه بالاخره

گفتم : حالا که کسی بیکار نیست اصلا من برم اونجا ، من هم به اندازه کافی خلقیاتشو بلدم ، میدونم چی لازمش میشه ، چی براش خوبه یا چی اذیتش میکنه .
گفت : به حضور تو حساسه ، از ترسیدنات ، از نگران شدنات ، از خستگی هات پریشون میشه ، میری اونجا حالشو بدتر میکنی ...

آدمهای خوب زندگی مون رو باید تا میتونیم دوست داشته باشیم ولی با ابراز افراطی دوست داشتمون از خودمون نترسونیم .

کاری که من کردم ...

از یاد رفته ها...